ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Ιφιγένεια, Έργο του Anselm Feuerbach (1862)

    Ο Αγαμέμνονας είχε προκαλέσει την οργή της θεάς Αρτέμιδας σκοτώνοντας  το ιερό ελάφι της, με αποτέλεσμα η θεά να προκαλέσει άπνοια και να μη  μπορεί να αποπλεύσει ο στόλος των Αχαιών από την Αυλίδα για την Τροία. Ρώτησαν τον μάντη Κάλχα τι έπρεπε να κάνουν κι εκείνος απάντησε ότι η  οργή της θεάς θα έφευγε μόνο αν ο Αγαμέμνων θυσίαζε τη θυγατέρα του, την  Ιφιγένεια, η οποία τότε βρισκόταν στις  Μυκήνες. Αρχικώς ο Αγαμέμνων αρνήθηκε να το πράξει, αλλά πιέσθηκε από  τον Μενέλαο και τον Οδυσσέα, καθώς οι μήνες περνούσαν.
   Κάλεσε την κόρη του με την πρόφαση ότι θα την αρραβώνιαζε με τον Αχιλλέα. Η  Ιφιγένεια ήρθε στην Αυλίδα και τότε ο Αγαμέμνονας την παρέδωσε στον Κάλχα για να τη θυσιάσει στην Άρτεμη. Η Άρτεμη λυπήθηκε την Ιφιγένεια, την  άρπαξε από τον βωμό της θυσίας και έβαλε στη θέση της ένα ελάφι. Μετά  οδήγησε την κόρη στην Ταυρίδα, όπου την έκανε ιέρειά της. Στην Ταυρίδα η Ιφιγένεια έμεινε πολύ καιρό. Είχε  ως αποστολή να θυσιάζει όποιο ξένο έφθανε στη χώρα.
    Η Κλυταιμνήστρα δεν μπόρεσε  ποτέ να του συγχωρήσει το γεγονός ότι θυσίασε το ίδιο τους το παιδί για την εκστρατεία (στην Τροία) και προέβαλε αυτό το τραγικό γεγονός ως δικαιολογία  για το φόνο του άντρα της. Ο Ορέστης, αδερφός της Ιφιγένειας, για να εκδικηθεί το φόνο του πατέρα του, σκοτώνει την Κλυταιμνήστρα. Οι Ερινύες (τύψεις), όμως, οι θέες της εκδίκησης, άρχισαν να τον καταδιώκουν, μέχρι που έφτασε στην Αθήνα και δικάστηκε στον Άρειο Πάγο, όπου με την ψήφο της θεάς Αθηνάς αθωώθηκε. Για να εξιλεωθεί, ωστόσο, ο Ορέστης θα έπρεπε να φέρει στην Αθήνα το άγαλμα της θεάς Άρτεμης από την Ταυρίδα.
    Στη χώρα των Ταύρων, ο Ορέστης και ο φίλος του Πυλάδης  παραλίγο να θυσιαστούν στο βωμό της θεάς από την ίδια την Ιφιγένεια.  Αφού τα δυο αδέρφια αναγνωρίστηκαν, με ένα τέχνασμα που σκαρφίστηκε η  Ιφιγένεια, εγκατέλειψε το αξίωμά της, τους παρέδωσε το ιερό ξόανο και δραπέτευσε από τη χώρα του βασιλιά Θόα, στην Ελλάδα.