Ο Στράβων γεννήθηκε από πλούσια οικογένεια
το 63 ή το 64 π.χ.χ. στην Αμάσεια του Πόντου, όπου και πέθανε, σε ηλικία 90
περίπου ετών (λίγο μετά το 23 μ.χ.χ.). Η Αμάσεια πλέον ανήκει στη σημερινή
Τουρκία, ωστόσο την περίοδο που γεννήθηκε ο Στράβων, η περιοχή αυτή είχε μόλις
ενσωματωθεί στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Απέκτησε μόρφωση εξειδικευμένη κι εκλεκτή
από μεγάλους δασκάλους της εποχής του και μελέτησε τα γραπτά διάφορων γεωγράφων
και φιλοσόφων της αρχαιότητας, αρχικά στην περιοχή του και αργότερα στη Ρώμη.
Ταξίδεψε αρκετά, μεταξύ άλλων στην Αίγυπτο και την Αιθιοπία. Σε ότι αφορά στις
φιλοσοφικές του πεποιθήσεις, ήταν οπαδός του στωικισμού, ενώ στην πολιτική ήταν
υπέρμαχος του ρωμαϊκού ιμπεριαλισμού. Στο διάστημα των ταξιδιών του φρόντισε να
συλλέξει όλο το απαιτούμενο υλικό, το οποίο τον βοήθησε αργότερα στη συγγραφή
ιστορικών και γεωγραφικών έργων.
Τα δύο μεγαλύτερα έργα του είναι τα ‘Ιστορικά
υπομνήματα’ και τα περίφημα ‘Γεωγραφικά’
του. Τα ‘Ιστορικά υπομνήματα’ αποτελούνται από 47 βιβλία γραμμένα σε πάπυρο, τα
περισσότερα εκ των οποίων χάθηκαν, με αποτέλεσμα τα σωζόμενα αποσπάσματα (που
σήμερα βρίσκονται στην κατοχή του πανεπιστημίου του Μιλάνου) να μην επιτρέπουν
τον σχηματισμό ακριβούς εικόνας του όλου έργου. Το έργο του ‘Γεωγραφικά’, που
αποτελείται από 17 βιβλία, ευτυχώς σώζεται ακέραιο και σε άριστη κατάσταση,
χαρίζοντας τη φήμη και τη δόξα του στους κατοπινούς αιώνες. Πρόκειται για ένα
περιληπτικό μεν, αλλά σαφέστατο και μεθοδικό σύγγραμμα, όχι απλά και μόνο
χρήσιμο, αλλά και πραγματικά πολύτιμο σε ότι αφορά στην πληροφόρηση για τα
πράγματα της εποχής του, καθώς παρουσιάζει την περιγραφική ιστορία ανθρώπων και
πόλεων από διαφορετικές περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Το έργο αυτό του
Στράβωνος είναι, θα μπορούσαμε να πούμε, ο πιο ακριβής και ποιοτικός παγκόσμιος
Γεωγραφικός Άτλας της εποχής του. Δεν έχουμε πληροφορίες για το ακριβές
χρονοδιάγραμμα της συγγραφής του έργου του, ωστόσο αναφορές στα κείμενά του τοποθετούν
την ολοκλήρωση των ‘Γεωγραφικών’ στο διάστημα κατά το οποίο τα ηνία της
Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ο Τιβέριος. Το μεγαλούργημα αυτό έχει τύχει πολλών
εκδόσεων, η καλλίτερη των οποίων θεωρήθηκε για την εποχή της εκείνη του Didot
(Παρίσι 1853) που συνοδευόταν με πίνακες και σχόλια του G. Muder. Σπουδαία επίσης
υπήρξε και εκείνη που η μετάφρασή της στη γαλλική έγινε κατ΄ εντολή του Μέγα Ναπολέοντα
με τον τίτλο ‘Geographie
de
Strabon’
που εκδόθηκε σε πέντε τόμους μεγάλου σχήματος του υπό του λαμπρού Γάλλου γεωγράφου
Gosselin.
Επίσης και η έκδοση των ‘Γεωγραφικών’ του Στράβωνα από τον Αδαμάντιο Κοραή υπήρξε
μνημειώδης.
Τα α΄και β΄βιβλία, περιλαμβάνουν γενικά περί
της ανάπτυξης του έργου στη οποία και τονίζεται εξ αρχής: «…ότι ουκ εκτός φιλοσοφίας η γεωγραφική πραγματεία…» Στο γ΄ βιβλίο περιγράφονται
οι χώρες: Ισπανία, Τουρδιτανία, Λουσιτανία, Κελτηβηρία και οι Βαλεαρίδες. Στο δ΄
βιβλίο περιγράφονται οι: Γαλατία, Ναρβωνήτιδα, Ακυϊτανία, Λουγδουνησία, Βρετανία,
Ιβηρνία (Ιέρνη, Ιρλανδία), Θούλη και οι Άλπεις. Στο ε΄ βιβλίο περιγράφονται οι:
Ιταλία, Ετρουρία, Σαρδηνία, Κορσική, Ουμβρία, το Λάτιο, η Πικεντίνη και η Καμπανία.
Στο στ΄ βιβλίο περιγράφονται, συνέχεια της Ιταλίας, οι: Λουκανία, Μεγάλη Ελλάδα,
Σικελία, νήσοι Αιόλου, Ιαπυγία, Απουλία και Ρώμη. Στο ζ΄ βιβλίο περιγράφονται οι:
Γερμανία, η χώρα των Γετών, η Δακία, οι Βοροσθενίδες χώρες, η Μαιώτιδα, Ταυρίδα,
Ιλλυρία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Στο η΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Ήλιδα, Λακωνία,
Αργολίδα, Αίγινα, Κόρινθος, Αχαΐα και η Αρκαδία. Στο θ΄ βιβλίο περιγράφονται οι:
Αττική, Βοιωτία, Φωκίδα, Λοκρίδα και Θεσσαλία. Στο ι΄ βιβλίο περιγράφονται οι:
Εύβοια, Κεφαλληνία, Αιτωλοακαρνανία, Ζάκυνθος, Εχινάδες, Κρήτη και Κυκλάδες. Στο
ια΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Κιμμέριος Βόσπορος, Κολχίδα, Καυκασία, Υρκανία,
Παρθυσία, Βακτρία, Σογδιανή, το όρος Ταύρος, η Μηδία και η Αρμενία. Στο ιβ΄ βιβλίο
περιγράφονται οι υπόλοιπες της Ποντικής χώρας: Καππαδοκία, Γαλατία, Βιθυνία,
Μυσία, Φρυγία, Μαιονία, Ισαυρία, Λυκία, Παμφυλία και Καικιλία με τις
παρακείμενες νήσους. Στο ιγ΄ βιβλίο περιγράφονται: «...τα από Προποντίδος και κάτωθεν από της Κυζίκου αρχόμενον […]
μάλιστα δε τη Τροία.». Στο ιδ΄ βιβλίο περιγράφονται τμήμα των Κυκλάδων και
της αντιπέρα όχθης αυτών της λεγόμενης Ιωνίας : Παμφυλία, Ισαυρία, Καρία, Λυκία,
Πισιδία, Κιλικία και Κύπρος. Στο ιε΄ βιβλίο περιγράφονται η Ινδία και η
Περσίδα. Στο ιστ΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Ασσυρία, Αδιαβηνή, Μεσοποταμία,
Συρία, Φοινίκη, Παλαιστίνη και Αραβία και τέλος στο ιζ΄ βιβλίο περιγράφονται όλη
η Αίγυπτος και όλη η Λιβύη.