ΟΙ ΑΜΑΔΡΥΑΔΕΣ

  Οι Αμαδρυάδες, αλλιώς Δρυάδες (ενικός: η Δρυάς), είναι Nύμφες, μικρές θεότητες των δένδρων, που συναντιόνται στα δάση. Το όνομά τους προέρχεται από τη λέξη Δρυς. Ζουν πολλά χρόνια, τρώνε αμβροσία, χορεύουν μεγαλοπρεπείς χορούς με τους αθάνατους και ξεκουράζονται στα σπήλαια.
   Αν και από τον Όμηρο είναι γνωστές πολλές ονομαστές νύμφες εντούτοις δεν αναφέρονται αυτές. Μαζί με τις Ορειάδες ή Ορεστιάδες, συνόδευαν τους Ολύμπιους θεούς στα όρη και τις χαράδρες και ιδιαίτερα συνέρχονταν ερωτικά μέσα σε ωραία σπήλαια με τους Σειληνούς και τον Ερμή, παίζοντας και αστειευόμενες με τον Απόλλωνα, τον Πάνα, τον Πρίαπο κ.ά.. Συχνά τις Δρυάδες φαίνεται να τις καταδίωκαν οι Σάτυροι. Μεταξύ των Δρυάδων γνωστότερες ήταν η Ερατώ, η οποία με τον Αρκάδα απόκτησε τον Αζάνα, τον Αφείδαντα και τον Έλατον, η Φιγαλία και η Τιθορέα εξ' ων και οι σχετικές πόλεις της Αρκαδίας και της Φωκίδας αντίστοιχα, καθώς και η Ευριδίκη η σύντροφος του Ορφέα.
   Οι Δρυάδες καλούνταν επίσης και «Αδρυάδες» ή «Δρυμίδες» και συχνά συγχέονταν με τις Ναϊάδες και άλλες Νύμφες, ενώ στη πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η ανθρωπόμορφη ιδέα του θροΐσματος των φύλλων των δένδρων και των ήχων των υδάτων, ιδιαίτερα σε βουνά, ρέματα, σπήλαια, πηγές και χαράδρες που διακόπτουν την ηρεμία και την ησυχία της φύσης.
    Όταν γεννιούνται, φυτρώνουν συγχρόνως και τα έλατα, οι βαλανιδιές, οι καρυδιές, μουριές, φτελιές και πολλά άλλα μεγάλα δέντρα, αλλά όταν έρθει η ώρα του θανάτου ξεραίνονται πρώτα τα εξαίσια δένδρα και μαζί με τα δέντρα πεθαίνουν και εκείνες.




Αμαδρυάδα, Έργο του John William Waterhouse (1895)